اميرالمؤمنين (ع) [ در ضمن حديثي طولاني در توصيف روز غدير] فرمود: امروز روزي است بلند مرتبه ، كه در آن گشايش روي داد و درجه‌ها بلند و دلايل آشكار گشت . و آن ، روز آشكارساختن مقام پيراسته [ امامت و ولايت ] است ، روز كمال دين است ، روز پيمان برگرفته‌ شده [در عالم زر] و روز شاهد و مشهود است ، روز آشكاري پيمانها از دورويي و ناباوري است ، روز بيان حقائق ايمان است ، روز خواري شيطان است ، روز دليل و برهان است ، اين روز جدايي است كه آن را دروغ مي‌پنداشتيد ، اين روز ساكنان عالم قدس است كه از آن رو گردانيد ، اين روز هدايت و روز آزمايش بندگان است ، روز راهنمايي طالبان [هدايت] است ، روز آشكارساختن چيزها [كينه‌ها]يي است كه در سينه‌ها نهفته و روز هويدا شدن امور ناپيداست... در برخورد با يكديگر [در اين روز] دست يكديگر را بفشاريد و نعمت [بزرگ ولايت] را به هم تبريك بگوييد و حاضر به غائب و شاهد به دورمانده [فضيلت اين روز را] برساند و توانگر از تهيدست و توانا از ناتوان دستگيري كند ، كه اينها را رسول خدا (ص) به من فرمان داده است.  بحارالانوار جلد 97  صفحه 116 - 118

 محمدبن ابي نصر گويد : ما در محضر امام رضا (ع) بوديم و مجلس مالامال از مردم بود . صحبت از روز غدير به ميان آمد و برخي از مردم آن را انكار ورزيدند. امام رضا (ع) فرمود : پدرم از پدرش برايم روايت نمود كه : روز غدير در آسمان پرآوازه ‌تر از آن در زمين است - تا آنجا كه فرمود : اي فرزند ابي‌نصر، هر جا كه باشي ، روز غدير نزد [بارگاه] اميرالمؤمنين (ع) حضور ياب ، زيرا كه خداي تعالي [ در آن روز ] گناه شصت سال مرد و زن مؤمن و مسلمان را مي‌آمرزد و دو برابر آنچه را كه در ماه رمضان و شب قدر و شب [عيد] فطر [از عذاب دوزخ] رهايي بخشيده [از عذاب] مي‌رهاند. هر دِرهم كه در آن روز به برادران آگاهت [به مقام اميرالمؤمنين (ع)] ببخشي برابر با هزار درهم است. پس در اين روز بر برادرانت نيكي و احسان كن و هر مرد و زن مؤمني را [تا مي‌تواني] شادمان ساز... به خدا سوگند كه اگر مردم فضيلت اين روز را به حقيقت آن مي‌دانستند ، هر آينه فرشتگان هر روز ده مرتبه با ايشان مصافحه مي‌كردند و اگر بيم آن نداشتم كه سخن به درازا كشد ، از فضيلت اين روز [سخن مي‌گفتم] و از آنچه كه خداي صاحب عزت و جلال به كسي كه [حق] آن را بشناسد بخشيده است ، بدان گونه ياد مي‌كردم كه به شماره نيايد.  مصباح المتهجد و سلاح المتعبد صفحه 680 - 681

 عماره بن جُوين عبدي گويد : روز هجدهم ذيحجه به خدمت امام صادق (ع) رسيدم... آن حضرت فرمود : در اين روز دو ركعت نماز وارد است كه در هر موقع روز مي‌توان آن را به جا آورد ، و وقت فضيلت آن نزديك ظهر است. و آن ساعتي است كه اميرالمؤمنين (ع) در غديرخم به مقام ولايت و امامت منصوب شد ، و اين از آن روست كه در آن وقت [مسلمانان] به منزل [غديرخم] نزديك شده بودند. پس كسي كه در آن هنگام دوركعت نماز گزارد و سپس به سجده رود و خداي عزوجل را صد مرتبه شكر كند و بعد از سربرداشتن از سجده اين دعا را بخواند «أللَّهُمَّ إنّيِ أسألُكَ بِأنَّ لَكَ الحَمدَ» - تا آخر دعا - سپس به سجده رود و صد مرتبه خدا را حمد كند و خداي عزوجل را صد مرتبه در حال سجده شكر گزارد ، ‌يقيناً او - كسي كه چنين كند - همانند كسي است كه در آن روز [روز غدير] حضور داشته و بر آن [ پيمان ولايت ] با رسول خدا (ص) بيعت نموده باشد ؛ و هم درجه با راستگويان است - همانان كه خدا و پيامبرش را در پذيرش ولايت مولايشان در آن روز تصديق كرده باشند ؛ و همانند كسي است كه در ركاب رسول خدا (ص) و اميرالمؤمنين و حسن و حسين (ع) شهيد شده باشد و همانند كسي است كه به زير پرچم قائم (عج) و در خيمه او از شريفان و نقيبان باشد.  مستدرك الوسائل جلد 6 صفحه 275-276

 در دعاي بعد از نماز غدير از امام صادق (ع) روايت شده است كه فرمود : [ شهادت مي‌دهم ] شهادتي همراه با اخلاص به يگانگي تو، به اين كه تو خداي يگانه هستي كه جز تو خدايي نيست ، و اين كه محمد (ص) بنده و پيامبر توست و علي (ع) امير مؤمنان است ، و نيز آن كه اقرار به ولايت او تمامي توحيدت و اخلاص به يگانگيت و كمال دينت و تمام نعمت و فضلت بر همه آفريدگان و مردمانت است. زيرا تو گفتي و سخنت حق است كه : « امروز دين شما را كامل كردم و نعمتم را بر شما تمام ساختم و اسلام را براي شما[به عنوان] دين پسنديدم - سوره مائده آیه 3». خدايا تو را سپاس كه به واسطه او بر ما منت نهادي و [توفيق] اخلاص به وحدانيت خود را به ما بخشيدي و ما را به ولايت ولي هدايتگرت بعد از پيامبر بيم‌ دهنده ‌ات هدايت كردي و به سبب ولايت او اسلام را [به عنوان] ‌دين ما پسنديدي و نعمتت را بر ما تمام كردي ، آن ‌نعمتي كه [به سبب آن] عهد و پيمانت را بر ما تازه ساختي.  تهذيب الاحكام جلد 3  صفحه 145

 از امام باقر (ع) از كلام خداي صاحب عزت و جلال پرسيده شد كه : « و به يقين ابليس گمان خود را درباره آنان محقق يافت كه همگي از او پيروي كردند ، جز گروه اندكي از مؤمنان سوره سبا آیه 20.» فرمود : خداوند پيامبرش را فرمان داد كه اميرالمؤمنين (ع) را به [پيشوايي] مردم منصوب دارد ، و آن كلام خداي صاحب عزت و جلال است كه : « اي پيامبر آنچه به تو - درباره علي(ع) - فرو فرستاده شده است، [به مردم] برسان و اگر چنين نكني، پيامبري او را انجام نداده‌اي سوره مائده آیه 67». در آن هنگام رسول خدا (ص) دست علي (ع) را در غديرخم گرفت و فرمود : كسي كه من مولاي او هستم، علي مولاي اوست. [در آن هنگام] شياطين خاك بر سر خود ريختند. شيطان بزرگ - كه لعنت خدا بر او باد - گفت :  شما را چه مي‌شود ؟ گفتند : اين مرد امروز گرهي بست كه تا روز قيامت هيچ انساني نمي‌تواند آن را بگشايد. شيطان به آنها گفت : هرگز! كساني كه پيرامون او هستند به من وعده‌اي داده‌اند كه هيچ‌گاه از آن تخلف نمي‌ورزند. در آن هنگام خداي سبحان اين آيه را فرو فرستاد : « و به يقين ابليس گمان خود را درباره آنان محقق يافت كه همگي از او پيروي كردند ، جز گروه اندكي از مؤمنان سوره سبا آیه 20 »، كه مقصود [از مؤمنان] ‌شيعيان اميرالمؤمنين (ع) است. تأويل الآيات الظاهره جلد2 صفحه 474

 به امام صادق (ع) گفته شد : آيا مؤمنان غير از عيد فطر و عيد قربان و روز جمعه عيد ديگري هم دارند ؟  فرمود : آري ، آنان عيدي دارند كه بزرگتر از اين است، و آن روزي است كه اميرالمؤمنين (ع) [به امامت و ولايت] منصوب شد و رسول خدا (ص) ولايت او را بر گردن مردان و زنان در غديرخم استوار كرد. گفته شد : آن چه روزي است ؟ فرمود : روزها متفاوت‌اند. سپس فرمود : آن ، روز هجدهم ذيحجه است ... و عمل در آن روز با عمل در هشتاد ماه برابري مي‌كند و سزاوارتر است كه در آن روز خداي عزوجل بسيار ياد شود و بر پيامبر (ص) درود بسيار فرستاده شود و مرد بر خانواده خود گشايش دهد.  ثواب‌الاعمال  صفحه 99

 سالم ابي محمد گويد : به امام باقر (ع) گفتم : مرا از ولايت [ اميرالمؤمنين (ع) ] كه جبرئيل از جانب پروردگار جهانيان در روز غدير فرود آورده است آگاه ساز. [امام باقر (ع) اين آيات را تلاوت] ‌فرمود : « روح الامين آن را فرود آورد، بر قلب تو، تا از بيم‌دهندگان باشي، به زبان عربي آشكار، و به تحقيق توصيف آن در كتابهاي پيشينيان نيز آمده است سوره شعراء آیه 193 - 196.» [آن گاه] فرمود : آن ، ولايت اميرالمؤمنين (ع) است.  بحارالانوار  جلد 36 صفحه 95

 محمود بن اسيد از فاطمه (س) پرسيد : آيا پيامبر (ص) قبل از رحلت خود به امامت علي (ع) تصريح كرده است ؟ فرمود : شگفتا ! آيا روز غديرخم را فراموش كردي ؟ گفتم : [بلي] چنين بوده است ، اما مرا به آنچه شما را بدان دانا كرد ، آگاه ساز. فرمود : خدا را گواه مي‌گيرم كه شنيدم فرمود : علي بهترين كسي است كه او را جانشين خود در ميان شما قرار مي‌دهم . او امام و جانشين پس از من است كه [پس از وي] دو نوه من [امام حسن و امام حسين (ع)] و نه نفر از فرزندان حسين (ع) كه اماماني نيك ‌سيرت‌اند [پيشوايي امت را عهده ‌دار] خواهند بود . اگر شما ايشان را پيروي كنيد ، آنان را هدايتگراني راه‌ يافته مي‌يابيد و اگر به مخالفت با آنان پردازيد ، به طور حتم تا روز قيامت در ميان شما اختلاف [جاري] خواهد بود . سپس فرمود : آگاه باشيد كه به خدا سوگند اگر حق را به شايستگانش وامي‌گذاشتند ، دو نفر درباره خدا اختلاف نمي‌كردند و [ائمة اطهار(ع)] يكي پس از ديگري وارث آن [مقام امامت] مي‌شدند ، تا اين كه نهمين امام از فرزندان حسين (ع) قيام كند، اما آنان با گواهي خود كساني را كه خدا آنان را مؤخر داشته است [و سزاوار مقام پيشوايي نبوده‌اند] مقدم داشتند و با آراي خود كساني را كه خدا آنان را مقدم شمرده است به عقب راندند و سخن خدا را نشنيدند كه گفت : «و پروردگارت هر چه را كه بخواهد مي‌آفريند و برمي‌گزيند و ايشان هيچ اختياري [در تعيين امام و پيشواي خود] ندارند سوره قصص آیه 68 ( در سوره احزاب آیه 36 آمده است : (( و ما کان لمومن الخیرة من امرهم)).»  الصراط المستقيم جلد 2  صفحه 123

 امام صادق (ع) فرمود : مردم سخن رسول خدا (ص) را درباره علي بن ابيطالب (ع) در روز مشربه ( مشربه به محل نوشیدن و برگرفتن آب است ) امّ ابراهيم فراموش كردند ، همانگونه كه سخن آن حضرت را درباره وي در غديرخم به فراموشي سپردند. رسول خدا (ص) به همراه اصحاب در مشربه  امّ ابراهيم بودند كه علي (ع) وارد شد. اصحاب براي وي جايي نگشودند ، پيامبر (ص) با مشاهده اين كه براي او جايي نگشودند ، فرمود : اي گروه مردم ،  من در ميان شما زنده هستم و شما چنين به خانواده‌ام بي‌حرمتي مي‌كنيد ! آگاه باشيد كه به خدا قسم اگر من از شما پنهان گردم خداوند از شما پنهان نمي‌گردد. همانا راحتي و آسايش و مژده و بشارت از آن كسي است كه پيشوايي علي (ع) را پذيرا باشد و به او مهر ورزد و تسليم او و اوصياء و جانشينان او از فرزندانش باشد. و بر من واجب است كه اينان را وارد در شفاعت خود سازم ، زيرا كه آنان پيروان من هستند و كسي كه از من پيروي كند ، او از من است... امالي صدوق صفحه 98

 امام صادق (ع) فرمود : روزه ، روز غدير برابر با روزه تمامي عمر دنياست ، و اين به فرض آن است كه انساني در طول عمر دنيا زنده باشد و روزه گيرد [كه با روزه روز غدير] بهره ‌مند از ثواب آن خواهد شد. و روزه آن نزد خداي صاحب عزت و جلال در هر سال برابر با صد حج و صد عمره نيكو و مقبول است. آن [روز غدير] عيد بزرگ خداست و خداي عزوجل هرگز هيچ پيامبري را مبعوث نكرد مگر آنكه اين روز را عيد گرفت و حرمت آن را پاس داشت. نام آن در آسمان روز عهد معهود و در زمين روز ميثاق مأخوذ و جمع مشهود است... چون همديگر را [در اين روز] ‌ملاقات كنيد بگوييد : سپاس خداي را كه ما را به اين روز گرامي داشت و ما را از وفاداران به عهد و پيماني كه با ما بسته است قرار داد و نيز ما را از وفاداران به ميثاقي كه درباره ولايت واليان خود از ما گرفته است - همانان كه آيين داد و عدل او را برپامي‌دارند - قرار داد و ما را از منكران و تكذيب‌كنندگان روز جزا قرار نداد.  التهذيب جلد 3  صفحه 143 - 144

 امام باقر (ع) فرمود : اسلام بر پنج [پايه] استوار شده است : نماز، زكات، روزه، حج، ولايت؛ و به چيزي همانند ولايت در روز غدير ندا داده نشده است. الكافي جلد 2 صفحه 21

 امام جعفر صادق (ع) از پدرش [امام باقر(ع)] روايت مي‌كند كه فرمود : شيطان دشمن خدا [در چهارزمان] چهار ناله سر داد: روزي كه مورد لعنت [خدا] واقع شد و روزي كه به زمين فرود آمد و روزي كه پيامبر (ص) برانگيخته شد و روز غدير. قرب الاسناد صفحه 10

 ابوسعيد خُدري گويد : چون اين آيه [اليوم اكملت لكم دينكم -  مقصود آیه 3 سوره مائده است] بر رسول خدا (ص) فرود آمد ، فرمود : الله‌اكبر بر كامل ‌كردن دين و تمام ‌ساختن نعمت و خشنودي پرورگار به پيامبري من و ولايت علي بن ابيطالب (ع) پس از من و فرمود : كسي كه من مولاي اويم علي مولاي اوست. خدايا دوستدار او را دوست بدار و دشمن او را دشمن باش ، ياور او را ياري كن و كسي را كه واگذاردش واگذار. تفسیرمجمع البيان جلد 2  صفحه 159

 امام باقر (ع) درباره كلام خداي تعالي « امروز دين شما را كامل كردم و نعمتم را بر شما تمام ساختم سوره مائده آیه 3» فرمود : كامل شدن دين به ولايت علي بن ابیطالب (ع) تحقق يافت.  تفسير فرات الكوفي صفحه 119

 اميرالمؤمنين (ع) در پايان حديثي طولاني فرمود : و به ولايت من خداوند دين اين امت را كامل و نعمت را بر آنان تمام كرده و اسلام ايشان را پسنديده است ، و آن به هنگام روز ولايت بود كه به حضرت محمد (ص) فرمود : اي محمد ، آنان را آگاه گردان كه امروز دينشان را كامل كردم و اسلام را بر ايشان برگزيدم و نعمتم را بر آنان تمام كردم. تمامي اينها از بخششهاي الهي است بر من. پس او را سپاس باد.   تفسير نورالثقلين جلد 1 صفحه 590

 رسول خدا (ص) فرمود : ولايت علي بن ابيطالب (ع) ولايت خداست ، دوست‌ داشتن او عبادت خداست ، پيروي او واجب [از جانب] خداست ، دوستان او دوستان خدا و دشمنان او دشمنان خدايند ، پيكار با او پيكار با خداست و صلح با او صلح با خداي صاحب عزت و جلال است.  امالي صدوق صفحه 36

 رسول خدا (ص) فرمود : آيا شما را به چيزي راهنمايي نكنم كه با راهيابي به آن هرگز به هلاكت و گمراهي نيفتيد ؟ گفتند : آري اي رسول خدا. فرمود : همانا امام و ولي شما علي بن ابيطالب (ع) است پس به ياري و پشتيباني او بپردازيد و خيرخواه او گرديد و وي را تصديق كنيد ، كه جبرئيل مرا بدان فرمان داده است. امالي صدوق صفحه 386

 امام باقر (ع) درباره كلام خداي تعالي كه مي‌ فرمايد : « هيچ‌گونه اختياري [ دربارة امر امامت ( تفسیر نورالثقلین جلد 1 صفحه 338 ) ] براي تو نيست  سوره آل عمران آیه 128 » فرمود : چون خداوند پيامبرش را فرمان داد تا ولايت علي (ع) را اعلان كند درباره دشمني قومش با خود انديشه كرد - تا آنجا كه فرمود : - اين انديشه [دل] او را به تنگ آورد. خداوند خبر داد كه در اين باره او اختياري ندارد و امر آن [نازل] از جانب خداوند است كه علي (ع) را جانشين و ولي امر بعد از خود بگرداند - تا پايان حديث.  اثبات الهداة جلد 2صفحه 135

 يعلي بن مره گويد : از پيامبر (ص) شنيدم كه به علي بن ابيطالب (ع) فرمود : اي علي ، تو ولي [و سرپرست] مردم بعد از من هستي . كسي كه تو را پيروي كند براستي كه مرا پيروي كرده است و كسي كه تو را نافرماني كند براستي كه مرا نافرماني و معصيت كرده است. اثبات الهداة جلد 2 صفحه 147

 ابن عباس  گويد : علي (ع) نزد پيامبر (ص) آمد و گفت : سلام بر تو اي رسول خدا. فرمود : و بر تو سلام اي اميرالمؤمنين و رحمت و بركات [الهي] بر تو باد - تا آنجا كه فرمود : - جبرئيل گفت : خداوند در جنگ بدر به من وحي كرد كه بر محمد (ص) فرود آيم و او را فرمان  دهم كه اميرالمؤمنين علي بن ابيطالب (ع) را امر به جَوَلان ميان دو سپاه كند ، تا بدانجا كه خداوند او را در آسمان اميرالمؤمنين ناميد . پس تو اي علي ، امير آسمان و امير زميني ، امير گذشتگان  و امير بازماندگاني ،  پيش از تو اميري نيست و پس از تو نيز اميري نخواهد بود ؛ و كسي كه خدا او را بدين اسم نناميده  است  ، جايز نيست كه  او را بدان  اسم  بنامند .  اثبات الهداة جلد 2 صفحه 160

 ابن عباس گويد : به رسول خدا (ص) خبر رسيد كه گروهي از مردم قريش از نامگذاري علي (ع) به اميرالمؤمنين ناخشنودند . پس آن حضرت بر فراز منبر رفت وفرمود : اي گروه مردم ! همانا خداي صاحب عزت و جلال مرا به پيامبري شما برانگيخت و فرمانم داد كه علي (ع) را امير شما بگردانم . آگاه باشيد كسي كه من پيامبر او هستم علي امير اوست و اين اميري و زعامت را خداي عزوجل فرمان داده و مرا امر كرده است كه شما را به آن آگاه سازم تا [سخن] او را گوش فرا داريد و چون به شما دستوري داد از او فرمانبري كنيد و چون از چيزي شما را بازداشت از آن باز ايستيد . هوشيار باشيد ! مبادا كسي از شما در حيات و پس از وفات من در زعامت بر او تقدم جويد ، زيرا كه خداي تبارك و تعالي او را امير شما گردانيده  و اميرالمؤمنين نامش نهاده و كسي را پيش از او بدين اسم نناميده است . من آنچه را كه درباره علي (ع) مأمور به ابلاغ آن بودم به شما رساندم . كسي كه درباره او مرا پيروي كند ، به تحقيق كه خدا را پيروي كرده است ، و كسي كه درباره او مرا نافرماني كند ، نافرماني خدای صاحب عزت و جلال را مرتكب شده است  و عذري نزد خداي عزيز و شكوهمند ندارد و راه او به همانجا پايان می‌پذيرد كه خداي عزوجل در كتاب خود فرموده است : « كسي كه خدا و پيامبرش را نافرماني كند و از حدود او سركشي نمايد، وي را وارد آتشي مي‌سازد كه جاودانه در آن خواهد بود سوره نساء آیه 14.« امالي صدوق صفحه 332 – 333

 مفضل بن عمر گويد : امام صادق (ع) فرمود : خداوند براي مؤمن ضمانتي كرده است . گفتم : آن كدام است ؟ فرمود : ضمانت كرده است كه اگر اقرار كند به پروردگاري خداوند و پيامبري محمد (ص) و امامت علي (ع) ، و نيز آنچه بر او واجب ساخته است ادا كند ، او را در جوار خود جاي دهد. [مفضل] گويد : گفتم : به خدا سوگند اين بزرگداشتي است كه هيچ يك از بزرگداشتهاي آدميان به آن همانند نيست . سپس امام صادق (ع) فرمود : اندكي در عمل [توأم با ولايت] بكوشيد تا از نعمت فراوان بهره‌ مند شويد .  امالي شيخ طوسي صفحه 158

 حضرت پيغمبر (ص) در ضمن حديثي فرمودند : جبرئيل نزد من آمد و گفت : اي محمد (ص) پروردگارت مي‌گويد : همانا علي بن ابيطالب (ع) وصي و جانشين تو بر خانواده و امت توست. او دوركننده [دشمنان اهل بيت (ع)] از حوض توست و او پرچمدار توست كه تو را به سوي بهشت مقدم مي‌دارد .امالي شيخ طوسی صفحه 190

 رسول خدا (ص) فرمود : خداوند از من پيماني برگرفت. گفتم : پروردگارا آن را برايم روشن كن ؟ گفت : گوش فرادار. گفتم : گوش فرا داشتم. گفت : اي محمد (ص) ، علي (ع) بعد از تو پرچمدار هدايت و امام دوستان من و نورافشان كساني است كه پيروي من كنند ؛ او همان كلمه‌اي است كه خداوند [ولايت] او را بر پارسايان واجب ساخته است. كسي كه او را دوست بدارد براستي كه مرا دوست داشته است و كسي كه به او دشمني ورزد براستي كه با من دشمني ورزيده است ؛ پس او را به اين [ويژگي] ها بشارت بده.  امالي شيخ طوسي صفحه 245

 رسول خدا (ص) به فاطمه (س) فرمود : من تو را به همسري كسي درآوردم كه دانشش از همه افزون است و پيش از ديگران اسلام آورده است. خداوند به زمين توجهي كرد و از مردم آن ، پدرت را برگزيد و او را پيامبر قرار داد و در مرتبة دوم به آن توجهي كرد و از مردمِ آن ، شوهرت را برگزيد و او را جانشين [پيامبر] قرار داد - تا آنجا كه فرمود: - و او نخستين كسي است که به من ايمان آورده است و آخرين كسي است كه به پيمان با من پابرجاست، و او وصي من است و وارث اوصياء [پيامبران].  اثبات الهداة جلد 2  صفحه 123

 علي (ع) در حديثي از پيامبر اكرم (ص) نقل مي‌كند كه آن حضرت فرمود : تو وصي بعد از من در اداي وعده‌هايم هستي ، تو پيشواي امتم و برپادارنده داد ( عدالت ) در ميان رعيتم هستي.  اثبات الهداة جلد 2  صفحه 148

 رسول خدا (ص) فرمود : [در معراج] مرا در آسمان سير دادند و از اين آسمان به آسمان بردند ، تا اينكه به سدرة ‌المنتهي رسيدم . چون در آنجا در برابر پروردگار عزيز و شكوهمندم قرار گرفتم ، به من گفت : اي محمد! گفتم : لبيك و سعديك اي پروردگارم. گفت : تو خلقم را آزمودي كداميك را بيش از همه مطيع خود يافتي ؟ گفتم: پروردگارا علي (ع) را. گفت : راست گفتي اي محمد ، آيا جانشيني براي خود برگفته‌اي كه [دين و امانات] تو را ادا كند و به بندگانم آنچه را كه از كتابم نمي‌دانند به آنها بياموزد ؟ گفتم : تو برايم برگزين كه گزينش تو برايم بهتر است. گفت : من علي (ع) را برايت برگزيدم ، او را جانشين و وصي خود برگزين ، زيرا كه من دانش و بردباري خود را به او بخشيدم و او به حقيقت اميرمؤمنان است ، و اين مقامي است كه هيچ كس از گذشتگان و آيندگان به آن دست نمي‌يابد. اي محمد ! علي پرچمدار هدايت است ، پيشواي هر كسي است كه از من پيروي كند ، او نورافشان دوستان من است و كلمه‌اي است كه بر پرهيزگاران [ولايت] او را واجب ساختم . كسي كه او را دوست بدارد براستي مرا دوست داشته و كسي كه به او دشمني ورزد براستي به من دشمني ورزيده است . او را - اي محمد - به اين [ويژگيها] بشارت بده ... اگر علي نبود ، نه حزب من شناخته مي‌شد و نه دوستانم و نه دوستان پيامبرانم. امالي شيخ طوسي صفحه 343 - 344

 علي (ع) فرمود : چون [اين آيه] فرود آمد « و بترسان خويشاوندان نزديكت سوره شعراء آیه 214» و عشيره مخلص خود را ، رسول خدا (ص) پسران عبدالمطلب را كه در آن هنگام چهل مرد بودند - با تقريب يك مرد بيشتر يا كمتر - فرا خواند و فرمود : كدام يك از شما [مي‌خواهد تا] برادر و وصي و وارث و وزير و جانشينم در ميان شما بعد از من باشد ؟ و اين را بر يكايك آن مردان عرضه كرد و همگي آنان [از اين دعوت پيامبر (ص)] سرباز زدند ، تا اينكه نوبت من فرا رسيد و گفتم : من اي رسول خدا. پس فرمود : اي پسران عبدالمطلب ! اين برادر و وارث و وصي و وزير و جانشين من در ميان شماست. سپس آن جمع برخاستند و به همديگر مي‌خنديدند و به ابوطالب (ع) مي‌گفتند : [ببين كه چگونه] تو را امر كرده است كه گوش به فرمان و پيرو اين نوجوان باشي !  علل‌الشرايع صفحه 170

 رسول خدا (ص) فرمود : اي علي ، تو برادر من و من برادر تو هستم . من برگزيده براي پيامبري و تو برگزيده براي امامت هستي . من صاحب تنزيل و تو صاحب تأويل [قرآن] هستي . من و تو دو پدر اين امتيم . اي علي ، تو وصي و جانشين و وزير و وارث و پدر فرزندانم هستي . شيعه تو شيعه من ، ياران تو ياران من ، دوستان تو دوستان من و دشمنان تو دشمنان من هستند . اي علي ، تو فردا [قيامت] بركنار حوض[كوثر] و در مقام محمود [مقام شفاعت] همراه من خواهي بود. تو پرچمدار من در آخرت هستي، همان گونه كه پرچمدار من در دنيايي . براستي كه دوستدار تو نيكبخت است و كسي كه با تو دشمني ورزد بدبخت. همانا فرشتگان، به خداوند - كه يادش مقدس است - به محبت و ولايت تو تقرب مي‌جويند. به خدا قسم دوستداران تو در آسمان بيش از دوستدارانت در زمين هستند. اي علي ، تو امين امتم و حجت خدا پس از من بر آنان هستي . سخنت سخن من، فرمانت فرمان من، پيروي از تو پيروي از من، نهي تو نهي من ، نافرماني تو نافرماني من ، حزب تو حزب من و حزب من حزب خداست ؛ و كسي كه به خدا و پيامبرش و ايمان‌آورندگان مهر ورزد ، [بداند كه] حزب خدا پيروزمندانند.  امالي صدوق صفحه 272

 امام باقر (ع) فرمود : رسول خدا (ص) پيوسته احاديثي براي مردم در فضيلت وصيش [اميرالمؤمنين(ع)] بيان مي‌فرمود ، تا اينكه اين سوره [يعني سوره انشراح] نازل شد و بر آنان آشكارا [بر ولايت اميرالمؤمنين (ع)] احتجاج كرد، و اين به هنگامي بود كه رسول خدا (ص) از مرگ خويش آگاهي يافت. [خداي تعالي] فرمود : «فاذا فرغت فانصب». مي‌گويد: [اي پيامبر] چون [وظايف] پيامبري را به پايان بردي، پس از خويش علي (ع) را [به جانشيني خود] منصوب كن - و علي وصي توست - و آنان را آشكارا از برتري و فضيلت او آگاه ساز.پس رسول خدا در غدیر خم فرمود : كسي كه من مولاي اويم اين علي مولاي اوست. و فرمود: خدايا دوستدار او را دوست بدار و كسي را كه با او دشمني مي‌ورزد دشمن بدار، ياور او را يار باش و كسي كه او را واگذارد و از ياريش روي برتابد او را واگذار. و اين را سه مرتبه فرمود. تفسير فرات الكوفي صفحه 574

 رسول خدا (ص) فرمود : اين علي بن ابيطالب (ع) است ؛ گوشتش از گوشت من و خونش از خون من است. [منزلت] او به من همانند منزلت هارون به موسي است، جز آن كه پس از من پيامبري نيست. و فرمود: اي ام سلمه، گواه باش و گوش فرادار! اين علي است ، اين اميرالمؤمنين و سرور مسلمانان است ، او جايگاه دانش من و در [علم] من است كه از آن بر من وارد مي‌شوند . او برادرم در دنيا و صاحب سرّ من در آخرت است كه در درجات والاي بهشت با من خواهد بود.  كشف اليقين في فضائل اميرالمؤمنين (ع)  صفحه 280

 رسول خدا (ص) فرمود : روز غديرخم برترين عيدهاي امت من است و آن روزي است كه خداي تعالي مرا فرمان داده است كه در آن روز برادرم علي‌بن‌ابيطالب (ع) را به پيشوايي امتم منصوب كنم ، تا پس از من به وسيله او هدايت يابند . و آن روزي است كه خداوند دين را كامل كرد و نعمت را بر امتم تمام ساخت و اسلام را [به عنوان] دين آنان پسنديد . سپس فرمود: اي گروه مردم ! علي از من است و من از علي هستم ، او از سرشت من خلق شده است و امام مردم بعد از من است و آنچه را كه از سنت من در آن اختلاف مي‌ ورزند برايشان آشكار مي‌سازد. او امير مؤمنان است ، پيشواي پيشاني‌سپيدان است ، رهبر مؤمنان است ، بهترين اوصيا [پيامبران] است ، همسر سرور زنان جهانيان است و پدر امامان هدايت‌يافته است. اي گروه مردم ! كسي كه علي(ع) را دوست بدارد دوستش مي‌دارم و كسي كه به علي (ع) كينه ورزد با او كينه مي‌ورزم، كسي كه با علي (ع) بپيوندد با او مي‌پيوندم ، كسي كه از علي(ع) پيوند بگسلد از او پيوند مي‌گسلم ، كسي كه به او جفا ورزد به او جفا مي‌كنم ، كسي كه به علي (ع) مهر ورزد به او مهر مي‌ورزم و كسي كه با علي(ع) دشمني كند با او دشمني مي‌كنم . اي مردم ! من شهر حكمتم  و علي بن ابيطالب (ع) دَرِ آن است و به شهر جز از طريق دَرِ آن نمي‌توان وارد شد . دروغ مي‌گويد كسي كه پندارد مرا دوست مي‌دارد و به علي (ع) دشمني مي‌ورزد. اي گروه مردم ! قسم به آن كه مرا به پيامبري برانگيخت و مرا بر تمامي مردمان برگزيد، من علي (ع) را امام و راهنماي امتم قرار ندادم ، مگر اينكه خداوند او را در آسمان خود بلندآوازه ساخت و ولايتش را بر فرشتگان واجب كرد. امالي صدوق صفحه 109

الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ الإِسْلاَمَ دِينًا سوره مائده آیه 3 ( امروز دینتان را برای شما به کمال آوردم ( دینتان را کامل کردم ) و نعمت خویش بر شما تمام کردم و اسلام را دین شما انتخاب   کردم ) ابن مردویه از ابن عساکر از ابی سعید خدری نقل میکند که : همین که رسول الله (ص) در روز غدیر خم علی بن ابیطالب (ع) را منصوب نمود برای علی (ع) ندای ولایت سر داد و آنگاه جبرئیل نازل شد و آیه  الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ .... را برای پیامبر آورد.  درالمنثور سیوطی جلد 2 صفحه 259

الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ الإِسْلاَمَ دِينًا سوره مائده آیه 3 ( امروز دینتان را برای شما به کمال آوردم ( دینتان را کامل کردم ) و نعمت  خویش  بر شما    تمام کردم و اسلام را  دین شما  انتخاب کردم ) ابن مردویه از خطیب از ابن عساکر از ابی هریره نقل میکند که : در روز غدیر خم که هجدهم ماه ذی الحجه بود رسول خدا (ص) فرمود : من کنت مولاه فعلی مولاه ، سپس خداوند این آیه را نازل کرد.الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ.  درالمنثور سیوطی جلد 2 صفحه 259

الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ الإِسْلاَمَ دِينًا سوره مائده آیه 3 ( امروز دینتان را برای شما به کمال آوردم ( دینتان را کامل کردم ) و نعمت  خویش  بر شما    تمام کردم و اسلام را  دین شما  انتخاب کردم ) ابن مردویه از ابی سعید خدری مثل روایت قبل را نقل میکند و می گوید آیه الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ نازل شد ، سپس پیامبر (ص) فرمود : بزرگ است خدا بر اکمال دین و اتمام نعمت و بزرگ است خدا که راضی به رسالتم و ولایت علی بن ابیطالب (ع) گردید.  الغدیر جلد 1 صفحه 231

الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ الإِسْلاَمَ دِينًا سوره مائده آیه 3 ( امروز دینتان را برای شما به کمال آوردم ( دینتان را کامل کردم ) و نعمت  خویش  بر شما    تمام کردم و اسلام را  دین شما  انتخاب کردم )ابی هارون عبدی از ابی سعید خدری روایت کرده که پیغمبر (ص) روزی که مردم را به (( غدیر خم )) فرا خواند ، دستور داد ، خس و خاشاک زیر درخت را به کلی جاروب کردند این جریان ، روز پنجشنبه واقع شد که مردم را به سوی علی (ع) خواند و بازویش را گرفت و بلندش کرد تا بدانجا که مردم سپیدی زیر بغلش را دیدند و هنوز متفرق نشده بودند که این آیه نازل شد : (( الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ الإِسْلاَمَ دِينًا سوره مائده آیه 3 )) و آنگاه رسول خدا (ص) فرمود : الله اکبر ! که خدا دین را کامل ساخت و نعمت را تمام کرد و پروردگار به رسالت من و ولایت علی (ع) رضایت داد و سپس فرمود : (( خدایا هرکه علی را دوست دارد ، دوستش دار و هرکه او را دشمن است دشمن دار ، هرکه او را یاری کند یاری کن و هرکه بخواهد او را براندازد او را برانداز )) حسان بن ثابت گفت : یا رسول الله اجازه میفرمایی که شعرهایی بگویم ؟ فرمود : بگو که خدا آنرا نازل میکند ( یا خدا به زبانت الهام میکند ) حسان بن ثابت برخاست و گفت : ای بزرگان قریش به دنبال بیانات رسول خدا (ص) در باب ولایت می گویم که : در روز غدیر پیغمبرشان ایشان را ندا کرد ، در خم و چقدر خوب ندای پیغمبر را می شنیدند ، که من مولا و ولی شما هستم ، آری ، مردم خود را به کوری نزدند و گفتند : خدای تو مولای ما و تو سرپرست مائی ، و هرگز این خلق از امر تو سرپیچی ندارند ، آنگاه پیغمبر (ص) به علی (ع) گفت : برخیز که من ، پسندیدم تو بعد از من امام و راهنما باشی ، پس هرکس من مولایش بوده ام این شخص سرپرست اوست ، پس شما یاران و دوستداران او باشید ، در اینجا دعا کرد که خدایا دوست او را دوست دار ، و هرکس با علی دشمنی ورزد دشمن بدار. الغدیر جلد 1 صفحه 232

الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ الإِسْلاَمَ دِينًا سوره مائده آیه 3 ( امروز دینتان را برای شما به کمال آوردم ( دینتان را کامل کردم ) و نعمت  خویش  بر شما    تمام کردم و اسلام را  دین شما  انتخاب کردم ) در امالی شیخ با اسناد خود از محمد بن جعفر بن محمد از پدرش حضرت صادق (ع) از حضرت امیرالمومنین (ع) روایت میکند که فرمود : از رسول خدا (ص) شنیدم که میفرمود : سازمان اسلام روی پنج خصلت است : بر شهادتین و قرینتین . به حضرت عرض کردند : شهادتین را فهمیدیم قرینتان چیست ؟ فرمود نماز و زکات که هیچکدام از این دو جز با دیگری پذیرفته نمیشود و روزه و حج خانه خدا برای همه کسانیکه توانایی داشته باشند و خدا اینها را با ولایت ختم کرده و این آیه را نازل فرموده : (( الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ الإِسْلاَمَ دِينًا سوره مائده آیه 3 ))  تفسیر المیزان جلد 5 صفحه 213

الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ الإِسْلاَمَ دِينًا سوره مائده آیه 3 ( امروز دینتان را برای شما به کمال آوردم ( دینتان را کامل کردم ) و نعمت  خویش  بر شما    تمام کردم و اسلام را  دین شما  انتخاب کردم ) از امامان باقر و صادق (ع) روایت است که این آیه ، هنگامی نازل گردید که پیامبر در روز غدیر خم ، در حین بازگشت از حجة الوداع ، علی (ع) را برای مردم پیشوا ساخت . میفرماید : آخرین امر واجبی که خداوند نازل فرمود ، همین است . بعد از آن دیگر ، فریضه ای نازل نشد.  تفسیر مجمع البیان جلد 3 صفحه 159

الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ الإِسْلاَمَ دِينًا سوره مائده آیه 3 ( امروز دینتان را برای شما به کمال آوردم ( دینتان را کامل کردم ) و نعمت  خویش  بر شما    تمام کردم و اسلام را  دین شما  انتخاب کردم ) از امامان باقر و صادق (ع) روایت شده که فرمودند : آیه تبیلغ در روز غدیر نازل شد و نیز آیه (( الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ  )) در روز غدیر خم نازل گردید.و آنگاه امام صادق (ع) فرمود : یعنی امروز کامل کردم دین شما به برپا داشتن احکام آن و کامل کردم نعمتم را بر شما به ولایت ما اهل بیت و معنای اینکه اسلام را برای شما رضا دادم تسلیم شدن نفس در برابر امر ما اهل بیت است.  الغدیر جلد 1 صفحه 234

الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ الإِسْلاَمَ دِينًا سوره مائده آیه 3 ( امروز دینتان را برای شما به کمال آوردم ( دینتان را کامل کردم ) و نعمت  خویش  بر شما    تمام کردم و اسلام را  دین شما  انتخاب کردم ) ابن شوذب از مطر از ابن حوشب از ابی هریره از رسول خدا (ص) روایت کرده که فرمود : هرکس روز هجدهم ذی الحجه را روزه بگیرد ، برای او ثواب شصت ماه روزه را می نویسد یعنی همان روز غدیر خم ، روزی که پیامبر (ص) بازوی علی بن ابیطالب (ع) را گرفت و فرمود : آیا من سزاوارتر بر مومنین نیستم ؟ عرض کردند بلی ای رسول خدا.فرمود : هرکس من مولای او هستم از این پس علی نیز مولای اوست.عمر بن خطاب به نزد مولا علی (ع) آمد و گفت تبریک ای فرزند ابیطالب صبح کردی در حالی که مولای من و مولای هر مسلمان شده ای ، آنگاه پروردگار این آیه را نازل فرمود :(( الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ الإِسْلاَمَ دِينًا سوره مائده آیه 3 ))  الغدیر جلد 1 صفحه 233

يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنزِلَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ وَإِن لَّمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ وَاللّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ إِنَّ اللّهَ لاَ يَهْدِي الْقَوْمَ الْكَافِرِينَ  سوره مائده آیه 67 ( ای پیغمبر ، آنچه از پروردگارت به تو نازل شده ( به خلق ) برسان ، اگر نرسانی رسالت نکرده ای ، خدا تو را از شر مردم حفظ میکند ، که خدا گروه کافران را هدایت نمی کند ) از جابر بن عبدالله روایت شده که خدای تعالی پیامبر خود محمد (ص) را مامور کرد که علی (ع) را به عنوان علمیت در بین مردم نصب کرده مردم را به ولایت وی آگاهی دهد ، و از همین جهت رسول الله (ص) ترسید مردم متهمش ساخته و زبان به طعنش گشوده و بگویند : در بین مسلمانان علی را نامزد این منصب کرده است ، و لذا خدای تعالی این آیه را فرو فرستاد : (( يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ  تا آخر آیه )) و رسول الله (ص) در روز غدیر خم به امر ولایت عهدی علی (ع) قیام نمود. تفسیر عیاشی جلد 1 صفحه 331

يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنزِلَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ وَإِن لَّمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ وَاللّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ إِنَّ اللّهَ لاَ يَهْدِي الْقَوْمَ الْكَافِرِينَ  سوره مائده آیه 67 ( ای پیغمبر ، آنچه از پروردگارت به تو نازل شده ( به خلق ) برسان ، اگر نرسانی رسالت نکرده ای ، خدا تو را از شر مردم حفظ میکند ، که خدا گروه کافران را هدایت نمی کند ) حافظ ابوسعید سجستانی با اسناد خود از طرق مختلف از ابن عباس نقل میکند که گفت : رسول الله (ص) مامور شد به ابلاغ ولایت علی (ع) که خداوند این آیه را نازل کرد   " سوره مائده آیه 67 " همینکه روز غدیر خم شد حضرت محمد (ص) برخاست حمد و ثنای خدا نمود و فرمود : آیا من سزاوارتر بر شما از خودتان نیستم ؟ گفتند آری ای رسول خدا ؟ فرمود : پس هرکس من مولای اویم علی نیز مولای او خواهد بود. پروردگارا دوست بدار دوستان علی را و دشمن بدار دشمنان او را و یاری کن هرکس علی را یاری میکند و آبرو و عزت بده هرکس به او عزت و عظمت می دهد و اعانت کن هر کس که علی را اعانت مینماند.  الغدیر جلد 1 صفحه 218

يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنزِلَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ وَإِن لَّمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ وَاللّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ إِنَّ اللّهَ لاَ يَهْدِي الْقَوْمَ الْكَافِرِينَ  سوره مائده آیه 67 ( ای پیغمبر ، آنچه از پروردگارت به تو نازل شده ( به خلق ) برسان ، اگر نرسانی رسالت نکرده ای ، خدا تو را از شر مردم حفظ میکند ، که خدا گروه کافران را هدایت نمی کند ) از حافظ ابوالقاسم از ابن عساکر شافعی به اسناد خود از ابی سعید خدری نقل میکنند که این آیه ( تبلیغ ) روز غدیر خم در شان علی بن ابیطالب (ع) نازل گردید.  درالمنثورسیوطی جلد 2 صفحه 298

يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنزِلَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ وَإِن لَّمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ وَاللّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ إِنَّ اللّهَ لاَ يَهْدِي الْقَوْمَ الْكَافِرِينَ  سوره مائده آیه 67 ( ای پیغمبر ، آنچه از پروردگارت به تو نازل شده ( به خلق ) برسان ، اگر نرسانی رسالت نکرده ای ، خدا تو را از شر مردم حفظ میکند ، که خدا گروه کافران را هدایت نمی کند ) این آیه در فضیلت علی بن ابیطالب (ع) نازل شده و وقتی این آیه نازل شد رسول الله بازوی علی (ع) را گرفت و گفت (( من کنت مولاه فعلی مولاه اللهم وال من والاه و عاد من عاداه )) در این هنگام عمربن خطاب با علی (ع) ملاقات کرد و گفت : گوارا باد بر تو ای پسر ابیطالب ؟ صبح کردی در حالیکه مولای من و مولای هر مرد و زن مومن گردیدی.فخر رازی می گوید این گفته ابن عباس ، براء بن عازب و محمد بن علی میباشد.  تفسیر فخر رازی جلد 3 صفحه 636

يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنزِلَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ وَإِن لَّمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ وَاللّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ إِنَّ اللّهَ لاَ يَهْدِي الْقَوْمَ الْكَافِرِينَ  سوره مائده آیه 67 ( ای پیغمبر ، آنچه از پروردگارت به تو نازل شده ( به خلق ) برسان ، اگر نرسانی رسالت نکرده ای ، خدا تو را از شر مردم حفظ میکند ، که خدا گروه کافران را هدایت نمی کند ) محمد عبده در تفسیر خود می گوید از ابن ابی حاتم از ابن مردویه از ابن عساکر از ابی سعید خدری روایت شده که : آیه تبلیغ در روز غدیر خم در شان علی بن ابیطالب (ع) نازل گردیده است.  تفسیر المنار جلد 6 صفحه 463

يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنزِلَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ وَإِن لَّمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ وَاللّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ إِنَّ اللّهَ لاَ يَهْدِي الْقَوْمَ الْكَافِرِينَ  سوره مائده آیه 67 ( ای پیغمبر ، آنچه از پروردگارت به تو نازل شده ( به خلق ) برسان ، اگر نرسانی رسالت نکرده ای ، خدا تو را از شر مردم حفظ میکند ، که خدا گروه کافران را هدایت نمی کند ) رسول خدا (ص) در بخشی از خطبه غدیریه چنین فرمود : از جانب پروردگار به من ابلاغ شده که اگر آنچه به او دستور داده شده به مردم نرسانم رسالتم را انجام نداده ام و خداوند ضمانت فرمود که مرا از حوادث ( احتمالی ) حفظ فرماید ، که او کافی و کریم است.آن چیزی که به من وحی شده این است : بسم الله الرحمن الرحیم یا ایها الرسول بلغ ما انزل الیک من ربک فی علی صلوات الله و سلامه علیه و ان لم تفعل فما بلغت رسالته و الله یعصمک من الناس.بنام خداوند بخشاینده و مهربان ، ای پیامبر ، آنچه از پروردگارت درباره علی بن ابیطالب (ع) به تو نازل شده به خلق برسان و اگر نکنی رسالت نکرده ای و خدا تو را از مردم حفظ میکند. ای مردم من در تبلیغ این امر مهم کوتاهی نکردم ، سبب نزول این آیه را برای شما بیان نمایم که بارها جبرئیل بر من وارد شد و پیغام پروردگار را رسانید که در این مکان معین آن پیام را برسانم صاحب هر نژاد بداند که علی بن ابیطالب (ع) برادر من و وصی و جانشین من است او امام بعد از من و منزله من همانند هارون در کنار موسی است مگر آنکه علی بعد از من پیامبر نیست بلکه او سرپرست شما بعد از خدا و رسول میباشد.  تفسیر صافی صفحه 155

يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنزِلَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ وَإِن لَّمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ وَاللّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ إِنَّ اللّهَ لاَ يَهْدِي الْقَوْمَ الْكَافِرِينَ  سوره مائده آیه 67 ( ای پیغمبر ، آنچه از پروردگارت به تو نازل شده ( به خلق ) برسان ، اگر نرسانی رسالت نکرده ای ، خدا تو را از شر مردم حفظ میکند ، که خدا گروه کافران را هدایت نمی کند ) مولای متقیان علی (ع) در احتجاج خود با ابوبکر فرمود : تو را به خدا قسم می دهم آیا من مولای تو و هر مسلمان بنا بر حدیث پیامبر در روز غدیر هستم یا تو ؟ گفت : بلی البته شما !!  احتجاج طبرسی جلد 1 صفحه 160

يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنزِلَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ وَإِن لَّمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ وَاللّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ إِنَّ اللّهَ لاَ يَهْدِي الْقَوْمَ الْكَافِرِينَ  سوره مائده آیه 67 ( ای پیغمبر ، آنچه از پروردگارت به تو نازل شده ( به خلق ) برسان ، اگر نرسانی رسالت نکرده ای ، خدا تو را از شر مردم حفظ میکند ، که خدا گروه کافران را هدایت نمی کند ) ابی الجارود از امام باقر (ع) روایت میکند که فرمود : وقتی خدای تعالی آیه " 67 سوره مائده " را بر نبی خود نازل فرمود ، رسول الله (ص) دست علی (ع) را در دست گرفته آنگاه فرمود : ای مردم هیچکدام از انبیائی که قبل از من مبعوث شدند جز چنین نبود که پس از مدتی زندگی دعوت خدای را اجابت کرده و رخت به سرای دیگر کشیدند و من نیز در این نزدیکی ها پذیرفته آن دعوت خواهم شد. ای مردم من به نوبه خود مسئولم و شما هم به نوبه خود مسئولید ، آن روزی که از شما بپرسند حال مرا چه خواهید گفت ؟ همگی عرض کردند : ما شهادت می دهیم که تو وظیفه تبلیغی خود را انجام دادی ، خداوند با بهترین جزایی که به پیامبران مرسل داده است جزایت دهد ، آن حضرت به خدای خود عرض کرد : پروردگارا تو بر شهادت اینها شاهد باش ، آنگاه روی به مردم کرده و فرمود : ای گروه مسلمین که در اینجا حضور دارید می باید غایبین را به ماجرا خبر دهید که من اینک به عموم مسلمین روی زمین و گروندگان به دین اسلام وصیت میکنم به ولایت علی (ع) ، با خبر باشید که ولایت علی ولایت من است و این عهدی است که خداوند به من سپرده بود ، و به من دستور داده بود که آنرا به شما ابلاغ کنم ، آنگاه سه مرتبه فرمود آیا همه شنیدید ، در آن میان یکی عرض کرد : آری به خوبی شنیدیم یا رسول الله (ص).  تفسیر المیزان جلد 6 صفحه 55

عمار بن حریز گوید : روز هیجدهم ماه ذیحجه خدمت امام صادق (ع) رسیدم و آن حضرت را روزه یافتم ، امام به من فرمود : امروز ، روز بزرگی است ، خداوند به آن عظمت داده و آن روز دین مومنان را کامل ساخت و نعمت را بر آنان تمام نمود و عهد و پیمان قبلی را تجدید کرد. مصباح المتهجد 

اعمال شب و روز غدیر ( برگرفته از کتاب مفاتیح الجنان از تالیفات حاج شیخ عباس قمی ره )

شب هيجدهم شب عيد غدير
و شب با شرافتى است سيد در اقبال دوازده ركعت نماز به يك سلام به كيفيتى مخصوص براى اين شب با دعايى نقل كرده است
روز هيجدهم روز عيد غدير
و عيد الله الأكبر و عيد آل محمد عليهم السلام است و عظيم ‏ترين اعياد است و مبعوث نفرموده حق تعالى پيغمبرى را مگر آنكه عيد كرده است اين روز را و حرمت آن را دانسته است و نامش در آسمان روز عهد معهود است و نامش در زمين روز ميثاق مأخوذ و جمع مشهود است (و روايت است كه: از حضرت صادق عليه السلام پرسيدند كه آيا مسلمانان را عيدى هست غير از جمعه و اضحى و فطر فرمود بلى عيدى هست كه از همه حرمتش بيشتر است
راوى گفت كدام عيد است فرمود كه آن روزى است كه نصب كرد حضرت رسول صلى الله عليه و آله امير المؤمنين عليه السلام را به خلافت خود و فرمود كه هر كه من مولى و آقاى اويم پس على مولى و آقا و پيشواى او است و آن روز هيجدهم ذى الحجه است راوى گفت كه چه كار در آن روز بايد كرد فرمود كه بايد روزه بداريد و عبادت كنيد و محمد و آل محمد عليهم السلام را ياد كنيد و بر ايشان صلوات بفرستيد و وصيت كرد رسول خدا صلى الله عليه و آله امير المؤمنين عليه السلام را كه اين روز را عيد گرداند و هر پيغمبرى وصى خود را وصيت می ‏كرد كه اين روز را عيد گردانند) (و در حديث ابن ابى نصر بزنطى است از حضرت رضا عليه السلام كه فرمود: اى پسر ابى نصر هر كجا كه باشى سعى كن كه روز غدير نزد قبر مطهر حضرت امير المؤمنين عليه السلام حاضر شوى بدرستى كه خدا در اين روز می ‏آمرزد از هر مرد مؤمن و زن مؤمنه گناه شصت ساله ايشان را و در اين روز آزاد می ‏كند از آتش جهنم دو برابر آنچه آزاد كرده است در ماه رمضان و شب قدر و شب فطر و يك درهم كه در اين روز به برادران مؤمن بدهى برابر است با هزار درهم كه در اوقات ديگر بدهى و احسان كن در اين روز به برادران مؤمن خود و شاد گردان هر مرد مؤمن و زن مؤمنه را به خدا قسم كه اگر مردم فضيلت اين روز را بدانند چنانكه بايد هر آينه هر روز ده مرتبه ملائكه با ايشان مصافحه كنند) و بالجمله تعظيم اين روز شريف لازم و اعمال آن چند چيز است  :
اول روزه‏
كه كفاره شصت سال گناه است (و در خبرى است كه: برابر است با روزه عمر دنيا و معادل است با صد حج و صد عمره)
دوم غسل‏
سوم زيارت حضرت امير المؤمنين عليه السلام‏
و سزاوار است كه انسان هر كجا باشد سعى كند كه خود را به قبر مطهر آن حضرت برساند و از براى آن جناب در اين روز سه زيارت مخصوصه نقل شده كه يكى از آنها زيارت معروفه به امين الله است كه از نزديك و دور خوانده می ‏شود و آن از زيارات جامعه مطلقه است نيز و در باب زيارات بيايد إن شاء الله تعالى { هرکه خواهد این زیارت را بخواند در کتاب مفاتیح الجنان در قسمت زیارات آورده شده است }
چهارم بخواند تعويذى را كه سيد در اقبال‏ از حضرت رسول خدا صلى الله عليه و آله روايت كرده
پنجم دو ركعت نماز كند و به سجده رود و صد مرتبه شكر خدا كند پس سر از سجده بردارد و بخواند اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِأَنَّ لَكَ الْحَمْدَ وَحْدَكَ لا شَرِيكَ لَكَ وَ أَنَّكَ وَاحِدٌ أَحَدٌ صَمَدٌ لَمْ تَلِدْ وَ لَمْ تُولَدْ وَ لَمْ يَكُنْ لَكَ كُفُوا أَحَدٌ وَ أَنَّ مُحَمَّدا عَبْدُكَ وَ رَسُولُكَ صَلَوَاتُكَ عَلَيْهِ وَ آلِهِ يَا مَنْ هُوَ كُلَّ يَوْمٍ فِي شَأْنٍ كَمَا كَانَ مِنْ شَأْنِكَ أَنْ تَفَضَّلْتَ عَلَيَّ بِأَنْ جَعَلْتَنِي مِنْ أَهْلِ إِجَابَتِكَ وَ أَهْلِ دِينِكَ وَ أَهْلِ دَعْوَتِكَ وَ وَفَّقْتَنِي  لِذَلِكَ فِي مُبْتَدَإِ خَلْقِي تَفَضُّلا مِنْكَ وَ كَرَما وَ جُودا ثُمَّ أَرْدَفْتَ الْفَضْلَ فَضْلا وَ الْجُودَ جُودا وَ الْكَرَمَ كَرَما رَأْفَةً مِنْكَ وَ رَحْمَةً إِلَى أَنْ جَدَّدْتَ ذَلِكَ الْعَهْدَ لِي تَجْدِيدا بَعْدَ تَجْدِيدِكَ خَلْقِي وَ كُنْتُ نَسْيا مَنْسِيّا نَاسِيا سَاهِيا غَافِلا فَأَتْمَمْتَ نِعْمَتَكَ بِأَنْ ذَكَّرْتَنِي ذَلِكَ وَ مَنَنْتَ بِهِ عَلَيَّ وَ هَدَيْتَنِي لَهُ فَلْيَكُنْ مِنْ شَأْنِكَ يَا إِلَهِي وَ سَيِّدِي وَ مَوْلايَ أَنْ تُتِمَّ لِي ذَلِكَ وَ لا تَسْلُبَنِيهِ حَتَّى تَتَوَفَّانِي عَلَى ذَلِكَ وَ أَنْتَ عَنِّي رَاضٍ فَإِنَّكَ أَحَقُّ الْمُنْعِمِينَ أَنْ تُتِمَّ نِعْمَتَكَ عَلَيَّ اللَّهُمَّ سَمِعْنَا وَ أَطَعْنَا وَ أَجَبْنَا دَاعِيَكَ بِمَنِّكَ فَلَكَ الْحَمْدُ غُفْرَانَكَ رَبَّنَا وَ إِلَيْكَ الْمَصِيرُ آمَنَّا بِاللَّهِ وَحْدَهُ لا شَرِيكَ لَهُ وَ بِرَسُولِهِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ صَدَّقْنَا وَ أَجَبْنَا دَاعِيَ اللَّهِ وَ اتَّبَعْنَا الرَّسُولَ فِي مُوَالاةِ مَوْلانَا وَ مَوْلَى الْمُؤْمِنِينَ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ عَبْدِ اللَّهِ وَ أَخِي رَسُولِهِ وَ الصِّدِّيقِ الْأَكْبَرِ وَ الْحُجَّةِ عَلَى بَرِيَّتِهِ الْمُؤَيِّدِ بِهِ نَبِيَّهُ وَ دِينَهُ الْحَقَّ الْمُبِينَ عَلَما لِدِينِ اللَّهِ وَ خَازِنا لِعِلْمِهِ وَ عَيْبَةَ غَيْبِ اللَّهِ وَ مَوْضِعَ سِرِّ اللَّهِ وَ أَمِينَ اللَّهِ عَلَى خَلْقِهِ وَ شَاهِدَهُ فِي بَرِيَّتِهِ اللَّهُمَّ رَبَّنَا إِنَّنَا سَمِعْنَا مُنَادِيا يُنَادِي لِلْإِيمَانِ أَنْ آمِنُوا بِرَبِّكُمْ فَآمَنَّا رَبَّنَا فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَ كَفِّرْ عَنَّا سَيِّئَاتِنَا وَ تَوَفَّنَا مَعَ الْأَبْرَارِ رَبَّنَا وَ آتِنَا مَا وَعَدْتَنَا عَلَى رُسُلِكَ وَ لا تُخْزِنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِنَّكَ لا تُخْلِفُ الْمِيعَادَ فَإِنَّا يَا رَبَّنَا بِمَنِّكَ وَ لُطْفِكَ أَجَبْنَا دَاعِيَكَ وَ اتَّبَعْنَا الرَّسُولَ وَ صَدَّقْنَاهُ وَ صَدَّقْنَا مَوْلَى الْمُؤْمِنِينَ وَ كَفَرْنَا بِالْجِبْتِ وَ الطَّاغُوتِ فَوَلِّنَا مَا تَوَلَّيْنَا وَ احْشُرْنَا مَعَ أَئِمَّتِنَا فَإِنَّا بِهِمْ مُؤْمِنُونَ مُوقِنُونَ وَ لَهُمْ مُسَلِّمُونَ آمَنَّا بِسِرِّهِمْ وَ عَلانِيَتِهِمْ وَ شَاهِدِهِمْ وَ غَائِبِهِمْ وَ حَيِّهِمْ وَ مَيِّتِهِمْ وَ رَضِينَا بِهِمْ أَئِمَّةً وَ قَادَةً وَ سَادَةً وَ حَسْبُنَا بِهِمْ بَيْنَنَا وَ بَيْنَ اللَّهِ دُونَ خَلْقِهِ لا نَبْتَغِي بِهِمْ بَدَلا وَ لا نَتَّخِذُ مِنْ دُونِهِمْ وَلِيجَةٍ وَ بَرِئْنَا إِلَى اللَّهِ مِنْ كُلِّ مَنْ نَصَبَ لَهُمْ حَرْبا مِنَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ مِنَ الْأَوَّلِينَ وَ الْآخِرِينَ وَ كَفَرْنَا بِالْجِبْتِ وَ الطَّاغُوتِ وَ الْأَوْثَانِ الْأَرْبَعَةِ وَ أَشْيَاعِهِمْ وَ أَتْبَاعِهِمْ وَ كُلِّ مَنْ وَالاهُمْ مِنَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ مِنْ أَوَّلِ الدَّهْرِ إِلَى آخِرِهِ اللَّهُمَّ إِنَّا نُشْهِدُكَ أَنَّا نَدِينُ بِمَا دَانَ بِهِ مُحَمَّدٌ وَ آلُ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ عَلَيْهِمْ وَ قَوْلُنَا مَا قَالُوا وَ دِينُنَا مَا دَانُوا بِهِ مَا قَالُوا بِهِ قُلْنَا وَ مَا دَانُوا بِهِ دِنَّا وَ مَا أَنْكَرُوا أَنْكَرْنَا وَ مَنْ وَالَوْا وَالَيْنَا وَ مَنْ عَادَوْا عَادَيْنَا وَ مَنْ لَعَنُوا لَعَنَّا وَ مَنْ تَبَرَّءُوا مِنْهُ تَبَرَّأْنَا مِنْهُ وَ مَنْ تَرَحَّمُوا عَلَيْهِ تَرَحَّمْنَا عَلَيْهِ آمَنَّا وَ سَلَّمْنَا وَ رَضِينَا وَ اتَّبَعْنَا مَوَالِيَنَا صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْهِمْ اللَّهُمَّ فَتَمِّمْ لَنَا ذَلِكَ وَ لا تَسْلُبْنَاهُ وَ اجْعَلْهُ مُسْتَقِرّا ثَابِتا عِنْدَنَا وَ لا تَجْعَلْهُ مُسْتَعَارا وَ أَحْيِنَا مَا أَحْيَيْتَنَا عَلَيْهِ وَ أَمِتْنَا إِذَا أَمَتَّنَا عَلَيْهِ آلُ مُحَمَّدٍ أَئِمَّتُنَا فَبِهِمْ نَأْتَمُّ وَ إِيَّاهُمْ نُوَالِي وَ عَدُوَّهُمْ عَدُوَّ اللَّهِ نُعَادِي فَاجْعَلْنَا مَعَهُمْ فِي الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ وَ مِنَ الْمُقَرَّبِينَ فَإِنَّا بِذَلِكَ رَاضُونَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ
پس باز به سجده رود و صد مرتبه الْحَمْدُ لِلَّهِ و صد مرتبه شُكْرا لِلَّهِ بگويد و روايت شده كه هر كه اين عمل را بجا آورد ثواب كسى داشته باشد كه در روز عيد غدير نزد حضرت رسول خدا صلى الله عليه و آله حاضر شده باشد و با آن حضرت بيعت كرده باشد بر ولايت الخبر) و بهتر آنكه اين نماز را نزديك به زوال گزارد كه حضرت رسول صلى الله عليه و آله در آن ساعت امير المؤمنين عليه السلام را در غدير خم به امامت و خلافت براى مردم نصب فرمود و در ركعت اول قدر و در دوم توحيد بخواند
ششم غسل كند
و دو ركعت نماز كند پيش از زوال به نيم ساعت در هر ركعت حمد يك مرتبه و قل هو الله أحد ده مرتبه و آية الكرسي ده مرتبه و إنا أنزلناه ده مرتبه بخواند كه مقابل صد هزار حج و صد هزار عمره و باعث برآوردن خداوند كريم است حوائج دنيا و آخرت او را به آسانى و عافيت و مخفى نماند كه در اقبال در ذكر اين نماز سوره قدر مقدم بر آية الكرسي ذكر شده و علامه مجلسى در زاد المعاد متابعت اقبال نموده و قدر را مقدم داشته چنانكه احقر نيز در كتب ديگر چنين كرده ‏ام لكن فعلا آنچه تتبع كردم آية الكرسي را مقدم بر قدر بيشتر ديدم و احتمال آنكه در اقبال سهوى شده از قلم مبارك سيد يا ناسخين در اين نماز هم در عدد حمد و هم در مقدم داشتن قدر بر آية الكرسي و يا آنكه اين عمل مستقلى باشد غير از آن نماز خيلى بعيد است و الله تعالى العالم و بهتر آنكه بعد از اين نماز اين دعا را بخواند رَبَّنَا إِنَّنَا سَمِعْنَا مُنَادِيا الدعاء بطوله
هفتم بخواند دعاى ندبه را
هشتم بخواند اين دعا را كه سيد بن طاوس از شيخ مفيد نقل كرده: اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ نَبِيِّكَ‏ وَ عَلِيٍّ وَلِيِّكَ وَ الشَّأْنِ وَ الْقَدْرِ الَّذِي خَصَصْتَهُمَا بِهِ دُونَ خَلْقِكَ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ عَلِيٍّ وَ أَنْ تَبْدَأَ بِهِمَا فِي كُلِّ خَيْرٍ عَاجِلٍ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ الْأَئِمَّةِ الْقَادَةِ وَ الدُّعَاةِ السَّادَةِ وَ النُّجُومِ الزَّاهِرَةِ وَ الْأَعْلامِ الْبَاهِرَةِ وَ سَاسَةِ الْعِبَادِ وَ أَرْكَانِ الْبِلادِ وَ النَّاقَةِ الْمُرْسَلَةِ وَ السَّفِينَةِ النَّاجِيَةِ الْجَارِيَةِ فِي اللُّجَجِ الْغَامِرَةِ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ خُزَّانِ عِلْمِكَ وَ أَرْكَانِ تَوْحِيدِكَ وَ دَعَائِمِ دِينِكَ وَ مَعَادِنِ كَرَامَتِكَ وَ صِفْوَتِكَ مِنْ بَرِيَّتِكَ وَ خِيَرَتِكَ مِنْ خَلْقِكَ الْأَتْقِيَاءِ الْأَنْقِيَاءِ النُّجَبَاءِ الْأَبْرَارِ وَ الْبَابِ الْمُبْتَلَى بِهِ النَّاسُ مَنْ أَتَاهُ نَجَا وَ مَنْ أَبَاهُ هَوَى اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ أَهْلِ الذِّكْرِ الَّذِينَ أَمَرْتَ بِمَسْأَلَتِهِمْ وَ ذَوِي الْقُرْبَى الَّذِينَ أَمَرْتَ بِمَوَدَّتِهِمْ وَ فَرَضْتَ حَقَّهُمْ وَ جَعَلْتَ الْجَنَّةَ مَعَادَ مَنِ اقْتَصَّ آثَارَهُمْ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ كَمَا أَمَرُوا بِطَاعَتِكَ وَ نَهَوْا عَنْ مَعْصِيَتِكَ وَ دَلُّوا عِبَادَكَ عَلَى وَحْدَانِيَّتِكَ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ نَبِيِّكَ وَ نَجِيبِكَ وَ صِفْوَتِكَ وَ أَمِينِكَ وَ رَسُولِكَ إِلَى خَلْقِكَ وَ بِحَقِّ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ وَ يَعْسُوبِ الدِّينِ وَ قَائِدِ الْغُرِّ الْمُحَجَّلِينَ الْوَصِيِّ الْوَفِيِّ وَ الصِّدِّيقِ الْأَكْبَرِ وَ الْفَارُوقِ بَيْنَ الْحَقِّ وَ الْبَاطِلِ وَ الشَّاهِدِ لَكَ وَ الدَّالِّ عَلَيْكَ وَ الصَّادِعِ بِأَمْرِكَ وَ الْمُجَاهِدِ فِي سَبِيلِكَ لَمْ تَأْخُذْهُ فِيكَ لَوْمَةُ لائِمٍ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَنْ تَجْعَلَنِي فِي هَذَا الْيَوْمِ الَّذِي عَقَدْتَ فِيهِ لِوَلِيِّكَ الْعَهْدَ فِي أَعْنَاقِ خَلْقِكَ وَ أَكْمَلْتَ لَهُمُ الدِّينَ مِنَ الْعَارِفِينَ بِحُرْمَتِهِ وَ الْمُقِرِّينَ بِفَضْلِهِ مِنْ عُتَقَائِكَ وَ طُلَقَائِكَ مِنَ النَّارِ وَ لا تُشْمِتْ بِي حَاسِدِي النِّعَمِ اللَّهُمَّ فَكَمَا جَعَلْتَهُ عِيدَكَ الْأَكْبَرَ وَ سَمَّيْتَهُ فِي السَّمَاءِ يَوْمَ الْعَهْدِ الْمَعْهُودِ وَ فِي الْأَرْضِ يَوْمَ الْمِيثَاقِ الْمَأْخُوذِ وَ الْجَمْعِ الْمَسْئُولِ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَقْرِرْ بِهِ عُيُونَنَا وَ اجْمَعْ بِهِ شَمْلَنَا وَ لا تُضِلَّنَا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنَا وَ اجْعَلْنَا لِأَنْعُمِكَ مِنَ الشَّاكِرِينَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي عَرَّفَنَا فَضْلَ هَذَا الْيَوْمِ وَ بَصَّرَنَا حُرْمَتَهُ وَ كَرَّمَنَا بِهِ وَ شَرَّفَنَا بِمَعْرِفَتِهِ وَ هَدَانَا بِنُورِهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ عَلَيْكُمَا وَ عَلَى عِتْرَتِكُمَا وَ عَلَى مُحِبِّيكُمَا مِنِّي أَفْضَلُ السَّلامُ مَا بَقِيَ اللَّيْلُ وَ النَّهَارُ وَ بِكُمَا أَتَوَجَّهُ إِلَى اللَّهِ رَبِّي وَ رَبِّكُمَا فِي نَجَاحِ طَلِبَتِي وَ قَضَاءِ حَوَائِجِي وَ تَيْسِيرِ أُمُورِي اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَنْ تَلْعَنَ مَنْ جَحَدَ حَقَّ هَذَا الْيَوْمِ وَ أَنْكَرَ حُرْمَتَهُ فَصَدَّ عَنْ سَبِيلِكَ لِإِطْفَاءِ نُورِكَ فَأَبَى اللَّهُ إِلا أَنْ يُتِمَّ نُورَهُ اللَّهُمَّ فَرِّجْ عَنْ أَهْلِ بَيْتِ مُحَمَّدٍ نَبِيِّكَ وَ اكْشِفْ عَنْهُمْ وَ بِهِمْ عَنِ الْمُؤْمِنِينَ الْكُرُبَاتِ اللَّهُمَّ امْلَأِ الْأَرْض

کمپین رهروان غدیر